ผมตื่นนอนตีห้าครึ่งทุกเช้า ตื่นมาก็เดินเล่นในสวนสาธารณะใกล้บ้านสักสามสิบนาที เดินไปคิดไป วันนั้นรู้สึกอย่างแรงกล้าว่า “ถึงเวลาแล้วที่ต้องการสิ่งเร้าที่รุนแรงขึ้น” “โอเค ไปฮากาตะกัน” ปลายทางก็ตัดสินใจตามสัญชาตญาณ จะเที่ยวใน นากาสุ และ เท็นจิน ให้สนุก แล้วก็ไปซาวน่าให้ผ่อนคลาย วันรุ่งขึ้นแวะ ดาไซฟุ แล้วก็กลับบ้าน แผนการท่องเที่ยวก็ปิ๊งขึ้นมาในพริบตา ตัดสินใจแล้วก็ออกเดินทางทันที อาบน้ำเช้าเสร็จแล้วขึ้นรถ ออกจาก ทางแยกต่างระดับนารูโตะ ขึ้นทางด่วนไป โอคายามะ รวดเดียว ช่วงเช้าตรู่ทางด่วนก็โล่ง จาก โอคายามะ ต่อชินคันเซนไป ฮากาตะ อีกประมาณสองชั่วโมง มองวิวออกหน้าต่างไปเรื่อยๆ อ่านหนังสือไปด้วย แป๊บเดียวก็ถึงแล้ว กลางวันกินราเมงฮากาตะ กลางคืนอิ่มอร่อยกับ โมตสึนาเบะ เต็มอิ่มมากๆ แต่เมื่อมาถึงฮากาตะแล้ว ก็มีสถานที่ที่ต้องไปแน่นอน ไม่ใช่สถานบันเทิงยามค่ำคืนใน นากาสุ นะ แต่คือ เวลบี ฟุกุโอกะ นั่นเอง
สรุปคือตกใจกับความเย็นของอ่างน้ำเย็นมาก มันอยู่ที่ 5 องศาเซลเซียส อ่างน้ำเย็นที่เย็นที่สุดที่ผมเคยเจอมาก่อนหน้านี้คือที่ เซ็นจูเรียนโฮเทล & Spa Vintage โกเบ ที่ 8 องศาเซลเซียส แต่นี่ทิ้งห่างไปไกลมาก จะอายก็อาย แต่หลุดเสียงครางออกมาโดยไม่ตั้งใจ ถึงแม้จะเข้าซาวน่าอุ่นร่างกายมาเต็มที่แล้ว ก็อยู่ในนั้นได้ไม่เกินสามสิบวินาที แต่ร่างกายก็เย็นจัดจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง จากนั้นก็ล้มตัวนั่งลงบนเก้าอี้ในพื้นที่พักผ่อนราวกับสลบ แล้วก็รู้สึกถึงการไหลเวียนของเลือดในร่างกาย ก่อนจะรู้ตัวอีกทีก็ครบ 5 รอบแล้ว อ่างน้ำเย็นนี้ทำให้ติดใจจนเลิกไม่ได้
ของดีไม่ได้มีแค่อ่างน้ำเย็นเท่านั้น ซาวน่าก็ยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน ในห้องอาบน้ำชายมีซาวน่าสไตล์ฟินแลนด์ถึงสองห้อง ผมชอบ โมริโนะซาวน่า (ซาวน่าป่าไม้) เป็นพิเศษ นอกจากจะมี การราดน้ำบนหินร้อน แบบ บริการตนเอง ให้สนุกแล้ว ภายในห้องซาวน่ายังมีอ่างน้ำเย็น (ประมาณ 18 องศาเซลเซียส) ด้วย ถ้าทนความร้อนไม่ไหวก็เย็นตัวได้ในที่นั้นเลย แล้วถ้าจะ “ต่ออ่างน้ำเย็น” ก็ย้ายไปที่อ่าง 5 องศาเซลเซียส เพื่อคูลดาวน์แบบสองขั้นตอน เป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากที่อื่นง่ายๆ
