「Chikushino Tenpai no Sato」ประสบการณ์

ฉันยืนอยู่บนชานชาลาสถานีรถไฟ ทาเคโอะออนเซ็น ด้วยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ หลังจากเสร็จสิ้นซาวน่ายามเช้าที่ OND HOTEL ฉันก็รู้สึกอิ่มเอมใจจนล้นเกินแล้ว ทว่ายังมีจุดหมายปลายทางอีกแห่งรออยู่ ฉันขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่สถานี ฟุตสึกะอิจิ พอลงจากรถไฟที่สถานี ฟุตสึกะอิจิ ฝนก็ตกหนักซะเลย ออกจากสถานีแล้วรีบโดดขึ้นแท็กซี่ทันที พอบอกคนขับว่า “ไปที่ เท็มไปโนะซาโตะ ด้วยนะครับ” เขาก็ตอบรับว่า “ได้เลย ที่นั่นดังมากเลยนะ” ฉันนึกในใจว่าคงเป็นสถานที่ที่คนท้องถิ่นรักมากๆ แน่ๆ แล้วก็ถึงจุดหมายอย่างรวดเร็วเสียด้วย สิ่งแรกที่รู้สึกได้เมื่อก้าวเข้าไปในสถานที่คือ “คนเยอะมาก” ทั้งๆ ที่เป็นช่วงก่อนเที่ยงของวันธรรมดา แต่บรรยากาศคึกคักมาก ไม่นานก็รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ร้านอาหารในสถานที่ที่ชื่อว่า ฮิเมะโฮตารุ กำลังจัดบุฟเฟ่ต์มื้อกลางวันอยู่ มองไปรอบๆ เห็นทั้งเด็กและผู้ใหญ่ต่างตักอาหารจากทั่วทุกภาคของ คิวชู ตามใจชอบ น่ายินดีมากแต่เป้าหมายของฉันคือซาวน่า จึงเริ่มต้นด้วยการอาบน้ำก่อน เช็กอินเสร็จแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องอาบน้ำฝั่งชาย พอเปิดประตูห้องล็อกเกอร์ สิ่งแรกที่สะดุดตาคือความสูงของเพดาน ไม่รู้สึกอึดอัดเลย แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นสถานที่ดี ล้างร่างกายให้สะอาดแล้วก้าวออกมาบริเวณอ่างอาบน้ำในร่ม ค่อยๆ แช่ตัวในบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติ เท็นไปโนะยุ ที่พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินลึก 1,500 เมตร น้ำนุ่มมาก น้ำใสไม่มีสีห่อหุ้มร่างกายทั้งตัวด้วยสัมผัสที่เนียนลื่น บ่อน้ำร้อนกลางแจ้งว่ากันว่าถ้าอากาศดีจะมองเห็น โฮมันซัง และตัวเมือง จิคุชิโนะ ได้แบบพาโนรามา แต่วันนี้ฝนตกหนักเลยมองเห็นแต่ความหมองมัว ก็ช่างมันเถอะ มีบ้างที่วันแบบนี้ ชีวิตไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบตลอดเวลา อุ่นร่างกายด้วยออนเซ็นจนเพียงพอแล้ว จึงมุ่งหน้าไปยังโซนซาวน่า ชิคุชิโนะ เท็นไปโนะซาโตะ มีซาวน่า 2 แบบ อันแรกที่เข้าไปคือซาวน่าหลักที่ชื่อว่า ซาวน่าจินจูโนะยุ พอเปิดประตู กลิ่นไม้หอมอบอวลก็โชยเข้าจมูกทันที ตกแต่งด้วย ไม้ซีดาร์แดง ตั้งแต่พื้นจรดเพดาน หรูหราอย่างบอกไม่ถูก ไม้ซีดาร์แดง หมายถึง เวสเทิร์นเรดซีดาร์ (Thuja plicata) ที่มีถิ่นกำเนิดในอเมริกาเหนือ เป็นไม้ที่ทนทาน ป้องกันการผุและแมลงได้ดีเยี่ยม และมีสารหอมเฉพาะตัว จึงเป็นหนึ่งในไม้ชั้นเยี่ยมสำหรับซาวน่า ยังมีคุณสมบัติพิเศษคือถ่ายเทความร้อนสู่ผิวหนังได้ช้า ทำให้นั่งได้นานโดยไม่รู้สึกว่าไม้ร้อน กลิ่นที่โชยออกมาจากห้องซาวน่าทั้งหมดนั้นสดชื่นและหวานอ่อนๆ ต่างจากไม้ซีดาร์ญี่ปุ่นหรือไม้ฮิโนกิโดยสิ้นเชิง และสิ่งที่ดึงดูดสายตาฉันมากที่สุดในห้องซาวน่านี้คือโทริอิที่ประดิษฐานก้อนหินซาวน่าไว้ภายใน นี่เป็นครั้งแรกของฉันที่เห็นโทริอิอยู่ในห้องซาวน่า ซาวน่าเป็นวัฒนธรรมที่มีต้นกำเนิดจากฟินแลนด์ แต่การที่โทริอิซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ในญี่ปุ่นมาตั้งอยู่ตรงนั้น ทำให้เกิดเป็น “พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์แบบญี่ปุ่น” ขึ้นมา อุณหภูมิห้องอยู่ที่ 90-95 องศาเซลเซียส มีที่นั่ง 3 ระดับ จุคนได้ประมาณ 15 คน เตาซาวน่าขนาดใหญ่ให้ความร้อนได้อย่างทรงพลัง ความร้อนที่แน่นหนาแผ่ปกคลุมร่างกายทั้งตัว บ่อน้ำเย็นบรรจุน้ำใต้ดินธรรมชาติจาก เท็มไปซัง ที่อุณหภูมิ 16 องศาเซลเซียส สมดุลระหว่างอุณหภูมิและคุณภาพน้ำลงตัวอย่างยอดเยี่ยม พอลงไปทีแรก ความสดชื่นกระฉับกระเฉงแล่นไปทั่วร่าง มีกลิ่นคลอรีนอ่อนๆ นิดหน่อย จึงน่าจะเป็นระบบหมุนเวียนกรองน้ำแทนที่จะเป็นน้ำไหลผ่านตลอด แต่แม้จะตัดเรื่องนั้นออกไป คุณภาพน้ำก็ยังนุ่มและน่าพึงพอใจอย่างไม่ต้องสงสัย สำหรับการพักผ่อนรับอากาศหลังซาวน่า เนื่องจากฝนตกหนักจึงออกข้างนอกไม่ได้ ก็เลยนอนเหยียดตัวบนเก้าอี้อินฟินิตี้ที่วางอยู่ในโซนอ่างในร่มแทน มองขึ้นไปที่เพดานแล้วเพลิดเพลินกับความรู้สึกที่แรงตึงทั้งหมดในร่างกายค่อยๆ ระบายออกไป รอบที่ 2 ย้ายไปที่ซาวน่า การราดน้ำบนหินร้อนได้เอง ที่ชื่อว่า ซาวน่าเท็นมังงู ห้องนี้ก็ปูด้วย ไม้ซีดาร์แดง เต็มทุกด้านเช่นกัน อุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 80-85 องศาเซลเซียส ไม่มีทีวี เงียบสงบ ให้ลองเล่น การราดน้ำบนหินร้อนได้เอง ได้เต็มที่ ตักน้ำราดด้วยทัพพีแล้วเสียง “ซ่า” ดังขึ้นพร้อมกับไอน้ำพวยพุ่งขึ้นมามหาศาล ความชื้นพุ่งสูงขึ้นทันที อุณหภูมิสัมผัสเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ซาวน่าห้องนี้มีทุกสิ่งที่ทำให้หันมาโฟกัสกับตัวเองได้อย่างแท้จริง รอบที่ 3 กลับไปที่ซาวน่าหลักอีกครั้ง นั่งตัวตรงมองโทริอิไปพลางก็เหงื่อแตก ข้างนอกฝนตกหนัก แต่ในพื้นที่นี้มีความเงียบสงบในแบบของมันเอง ทุกครั้งที่เดินเข้าห้องซาวน่า กลิ่นหอมอ่อนๆ ของไม้ก็คอยต้อนรับเสมอ ครบ 3 รอบแล้ว กิจกรรมซาวน่าวันนี้ก็ปิดฉากลง

เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ถึงเวลาของบุฟเฟ่ต์มื้อกลางวันที่รอคอยมานาน บุฟเฟ่ต์ของ ฮิเมะโฮตารุ เต็มไปด้วยวัตถุดิบตามฤดูกาลจากทั่ว คิวชู อย่างหรูหรา ไม่ว่าจะเป็น เมนไทโกะฮากาตะ ไก่สไตล์ โออิตะ ผักสดจาก ซากะ อาหารทะเลจาก นางาซากิ ไม่รู้จะเริ่มจากไหนดีเลย คิดแล้วคิดอีกก็เลยตักใส่จานให้เต็มไปเลย ความหิวโหยหลังซาวน่ายิ่งทำให้อาหารอร่อยขึ้นไปอีกหลายเท่า นี่แหละคือหนึ่งในสีสันของการเที่ยวซาวน่า แล้วก็ถึงเวลากลับ มุ่งหน้าไปสถานี ฮากาตะ แล้วขึ้นรถไฟชินคันเซ็น ขอบคุณที่ได้เดินทางอย่างยอดเยี่ยมในครั้งนี้ ก่อนออกเดินทางก็คิดแล้วว่าคงได้ประสบการณ์ดีๆ แต่กลับดีเกินกว่าที่คาดไว้มาก อยากออกเดินทางแบบนี้อีกครั้ง เพื่อสิ่งนั้นก็ต้องทำงานให้ดี แล้วค่อยวางแผนเดินทาง ครั้งหน้าจะมีสถานที่ไหนรอฉันอยู่อีกบ้างนะ การเดินทางซาวน่า ฟุกุโอกะ-ซากะ ครั้งนี้ขอปิดฉากไว้แค่นี้