ผมคิดว่าการเดินทางไม่ได้เริ่มต้นตอนที่วางแผน แต่เริ่มต้นตั้งแต่วินาทีที่ตัดสินใจว่า “จะไป”
ทริปซาวน่าที่นางาซากิอยู่ในหัวผมมาหลายเดือนแล้ว ผมลิสต์สถานที่ที่อยากไป นั่งดูแผนที่ จินตนาการเส้นทางไปเรื่อย ๆ ถึงตรงนั้นทุกอย่างสมบูรณ์แบบ แต่วันว่างไม่ลงตัว งบก็ไม่ลงตัว ทุกครั้งที่บอกตัวเองว่า “ไว้คราวหน้าละกัน” นางาซากิก็ค่อย ๆ ห่างออกไปทีละนิด บางทีมนุษย์อาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใช้เวลาเตรียมตัวนานเท่าไร ก็ยิ่งขี้เกียจขยับตัวมากขึ้นเท่านั้น
จุดเปลี่ยนมาถึงเพียงสองวันก่อนออกเดินทาง ระหว่างที่นั่งไถดูเว็บไซต์ไปเรื่อยเปื่อย ผมก็พบว่า โรงแรมนัมปุโระ ซึ่งเป็นจุดหมายของทริปนี้ เปิดให้จองในราคาที่ถูกจนแทบไม่เชื่อสายตา ออนเซ็นกลางแจ้งที่มองเห็นทะเลอาริอาเกะได้สุดสายตา ซาวน่าที่ยื่นออกไปทางทะเล อ่างน้ำเย็นที่ใช้น้ำพุจากหนึ่งในร้อยแหล่งน้ำชั้นเยี่ยมของญี่ปุ่นแบบไหลผ่านตลอดเวลา ไม่หมุนเวียนใช้ซ้ำ นี่คือสถานที่ที่ผมได้แต่นั่งมองตาปริบ ๆ มาหลายเดือน รู้ตัวอีกทีก็กดมาถึงหน้าจอยืนยันการจองเรียบร้อยแล้ว
บ่ายวันศุกร์ ผมบินจากสนามบินโกเบไปสนามบินนางาซากิ ใช้เวลาบินแค่ชั่วโมงกว่า ๆ ถึงสนามบินนางาซากิแล้วก็เช่ารถ เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่เมืองชิมาบาระ
ขับเลียบทะเลไปสักพัก ป้าย โรงแรมนัมปุโระ ก็โผล่เข้ามาในสายตา จอดรถที่ลานจอด เช็กอินให้เรียบร้อย โยนกระเป๋าไว้ในห้อง ตัวเลือกที่จะนอนแผ่บนเตียงไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก ผมพกแรงจูงใจเต็มเปี่ยมแล้วรีบสาวเท้าไปที่ห้องอาบน้ำรวมขนาดใหญ่
เวลาไปสถานที่ใหม่ กฎส่วนตัวของผมคือต้องสำรวจห้องอาบน้ำให้ทั่วก่อน ฝั่งในร่มมีซาวน่าสามแบบ คือซาวน่าไม้ฮิโนกิทั้งห้อง ซาวน่านั่งสมาธิที่จุได้ 2 คน และซาวน่าไอน้ำ พร้อมอ่างน้ำเย็น และมีอ่างกว้าง ๆ ให้แช่ออนเซ็นธรรมชาติของชิมาบาระเรียงกันอยู่ พอออกไปข้างนอกก็มีอ่างหินออนเซ็นธรรมชาติ อ่างฟองอากาศ อ่างแช่แบบนอน และอื่น ๆ เรียงราย ทั้งหมดหันหน้าออกสู่ทะเลอาริอาเกะ แปลว่าจะแช่อ่างไหนก็มองเห็นทะเลได้สุดสายตา และที่ฝั่งกลางแจ้งยังมีซาวน่าแห่งที่สี่ ชื่อว่า อุมิโนะซาวน่า หรือซาวน่าแห่งทะเล เป็นซาวน่าที่ราดน้ำบนหินร้อนได้เองไปพลางมองทะเลไปพลาง
ยิ่งไปกว่านั้น อ่างน้ำเย็นที่นี่สุดยอดมาก ชิมาบาระถูกเรียกขานมาแต่โบราณว่า “เมืองแห่งน้ำ” น้ำที่ผ่านการกรองจากเทือกเขาอุนเซ็นผุดขึ้นมาตามจุดต่าง ๆ ทั่วเมือง กลุ่มน้ำพุชิมาบาระได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในร้อยแหล่งน้ำชั้นเยี่ยมของญี่ปุ่นด้วย และที่นี่ก็มีอ่างน้ำเย็นที่ใช้น้ำชั้นเยี่ยมนี้แบบไหลผ่านตลอดเวลา ไม่หมุนเวียนใช้ซ้ำ ถึงสามระดับอุณหภูมิ คือ 14 องศาเซลเซียส 15 องศาเซลเซียส และ 17 องศาเซลเซียส สำหรับคนที่คลั่งอ่างน้ำเย็นจากน้ำใต้ดินอย่างผม นี่มันเรื่องใหญ่ชัด ๆ
แค่ตอนสำรวจสิ่งต่าง ๆ ผมก็มั่นใจแล้วว่าจะได้ประสบการณ์ระดับสุดยอดแน่นอน
ชำระร่างกายให้สะอาด แล้วเริ่มจากลงแช่ออนเซ็นธรรมชาติกลางแจ้งก่อน น้ำนุ่มชุ่มชื่นแนบไปกับผิว จากความมืดตรงหน้ามีเสียงคลื่นของทะเลอาริอาเกะดังแว่วมา ลมทะเลลูบไล้แก้ม ผมรู้สึกได้เลยว่าความเหนื่อยจากการต่อเครื่องบินต่อรถ และความตึงเครียดแบบที่มักมีในวันแรกของการเดินทาง ค่อย ๆ คลายออกในน้ำ เพ่งมองดี ๆ จะเห็นแสงไฟเมืองประปรายอยู่อีกฝั่ง ฝั่งโน้นของทะเลคือคุมาโมโตะ ร่างกายอุ่นได้ที่แล้ว เอาล่ะ เริ่มซาวน่ากันเลย
ชุดแรก ผมเข้าอุมิโนะซาวน่าที่อยู่กลางแจ้ง ปรากฏว่าไม่มีใครอยู่เลย ได้ใช้คนเดียวทั้งห้อง ผมเผลอกำหมัดฉลองเบา ๆ อุณหภูมิห้องประมาณ 85 องศาเซลเซียส เป็นห้องบุไม้ฮิโนกิทั้งห้องที่นั่งได้ 5–6 คน มีหน้าต่างบานใหญ่ยื่นออกไปทางทะเล ทะเลอาริอาเกะยามค่ำคืนจ้องมองกลับมาอย่างเงียบ ๆ ที่นี่ราดน้ำบนหินร้อนได้เอง ผมเลยลองราดน้ำลงบนหินร้อนทันที เสียงฉ่าดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมคั่วของชาโฮจิฉะที่ฟุ้งไปทั่วห้องซาวน่า น้ำที่ใช้ราดคือชาโฮจิฉะนั่นเอง ผมหลับตา สูดกลิ่นชาโฮจิฉะให้เต็มตั้งแต่โพรงจมูกไปจนถึงก้นปอด ทั้งที่ร้อน แต่กลับรู้สึกอุ่นใจเหมือนนั่งจิบชาอยู่ที่ระเบียงบ้าน ในซาวน่าที่มีผมอยู่คนเดียว ผมค่อย ๆ ปล่อยให้ทั้งกายและใจโทโทโนอุ (ภาวะผ่อนคลายอย่างลึกซึ้งหลังสลับซาวน่า อ่างน้ำเย็น และการพักรับลมกลางแจ้ง)
อบตัวจนถึงขีดสุดแล้วก็มุ่งไปที่อ่างน้ำเย็นแบบอินฟินิตี้กลางแจ้ง อ่างนี้ต้องเดินลงบันได 6 ขั้นจากระดับพื้นแล้วค่อย ๆ จมลงไป ผิวน้ำดูเหมือนต่อเนื่องไปกับทะเลอาริอาเกะ ทุกครั้งที่ก้าวลงไปทีละขั้นจะรู้สึกเหมือนกำลังกระโดดลงทะเล อุณหภูมิน้ำ 14 องศาเซลเซียส น้ำชั้นเยี่ยมที่ไหลผ่านตลอดเวลานี้ให้ความนุ่มนวลมาก่อนความเย็นเสียอีก เบา และนุ่ม พร้อมกันนั้นความสดชื่นแบบโล่ง ๆ ตามรูขุมขนซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของน้ำธรรมชาติคุณภาพดีก็ถาโถมเข้ามา น้ำลึกประมาณ 130 เซนติเมตร แช่ได้มิดถึงไหล่
กำลังซึ้งกับคุณภาพน้ำอยู่ เหลือบไปด้านข้างก็เห็นปุ่มอะไรบางอย่างติดอยู่ ผมเข้าใจในพริบตาว่ากดแล้วจะเกิดอะไรขึ้น กดโดยไม่ลังเล ทันใดนั้นน้ำพุก็ไหลลงมาจากเหนือศีรษะราวกับน้ำตก กระแทกกลางกระหม่อมเต็ม ๆ “อู้ว” เสียงหลุดออกจากปาก แค่แช่อ่างน้ำเย็นก็สดชื่นเกินพอแล้ว ยังมีน้ำตกให้ฝึกตนอีก ยอมใจจริง ๆ
พื้นที่พักรับลมกลางแจ้งก็จัดเต็มจน “เลือกไม่ถูกว่าจะนั่งตรงไหน” เก้าอี้ทุกตัวมองเห็นทะเลได้ ผมย้ายไปที่ระเบียงกลางแจ้งใกล้อ่างน้ำเย็น แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเก้าอี้ราวกับล้มลง ลมที่พัดมาจากทะเลอาริอาเกะยามค่ำคืนโอบร่างกายที่เย็นเฉียบไว้อย่างอ่อนโยน พูดตามตรง ผมไม่คิดเลยว่าน้ำจะดีได้ขนาดนี้ ที่ผ่านมาผมแช่อ่างน้ำเย็นทั่วญี่ปุ่นมานับไม่ถ้วน แต่ที่นี่ติดอันดับต้น ๆ แน่นอน
ชุดที่สอง ผมเข้าซาวน่านั่งสมาธิในร่ม เป็นห้องซาวน่าเล็ก ๆ จุ 2 คน มีฉากกั้นตรงกลาง ต่อให้มีคนนั่งข้าง ๆ ก็ยังเพลิดเพลินกับซาวน่าแบบส่วนตัวได้เต็มที่ แต่ถึงอย่างนั้น รอบนี้ก็ไม่มีใครอยู่นอกจากผมอีกแล้ว ได้ใช้คนเดียวอีกรอบ วันนี้ดวงดีจริง ๆ ที่นี่ก็ราดชาโฮจิฉะบนหินร้อนได้เอง ผมเลยเริ่มทันที กลิ่นหอมคั่วอบอวลจากโพรงจมูกลงไปถึงปอดอีกครั้ง ไฟสลัว ไม่มีทีวี เป็นพื้นที่ที่สร้างมาเพื่อนั่งสมาธิโดยเฉพาะ ท่ามกลางความเงียบที่เหมือนถูกตัดขาดจากโลกความจริงโดยสิ้นเชิง ผมได้แต่หลับตา ได้แต่สัมผัสกลิ่นชาโฮจิฉะ เหงื่อไหลราวกับน้ำตก รู้สึกเหมือนของเสียในร่างกายพุ่งออกมาข้างนอกด้วยความเร็วสูง
ต่อด้วยอ่างน้ำเย็นในร่ม อันนี้ 15 องศาเซลเซียส แต่น้ำพุของชิมาบาระนุ่มเสียจนไม่รู้สึกถึงอุณหภูมิ ไม่บาดผิวเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่แช่อยู่ในน้ำ 15 องศาเซลเซียส แต่ร่างกายกลับคลายความเกร็งลงอย่างแผ่วเบา เป็นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ได้ผ่อนคลายอยู่ในน้ำเย็น ออกไปข้างนอกอีกครั้งแล้วรับลมจากทะเลอาริอาเกะ ผมเหม่อลอยไปพักใหญ่
ชุดที่สาม ผมเข้าซาวน่าไม้ฮิโนกิทั้งห้องในร่ม นี่คือซาวน่าที่ใหญ่ที่สุด มีทีวี มีระบบราดน้ำบนหินร้อนอัตโนมัติทุกนาทีที่ 00 และ 30 ของทุกชั่วโมง แถมยังราดน้ำบนหินร้อนได้เองอีกด้วย แปลว่าซาวน่าแห้งทุกห้องของที่นี่ราดน้ำบนหินร้อนได้เองทั้งหมด อดรู้สึกไม่ได้ถึงความใส่ใจเรื่องซาวน่าแบบไม่ธรรมดา ผมห่มตัวด้วยกลิ่นไม้ฮิโนกิหอม ๆ มองทีวีอย่างเลื่อนลอย แล้วค่อย ๆ อบร่างกายให้อุ่นถึงแกนกลาง
อ่างน้ำเย็นของชุดที่สาม ผมเลือกอีกอ่างหนึ่งที่อยู่กลางแจ้ง เป็นอ่างน้ำเย็นทรงไหที่ไม่ใช้เครื่องทำความเย็น ปล่อยน้ำพุไหลผ่านตลอดเวลาที่อุณหภูมิตามธรรมชาติ มีเรียงกันสามอ่าง อุณหภูมิน้ำ 17 องศาเซลเซียส พอจมตัวลงไปในอ่างหนึ่ง ความนุ่ม ความลื่น ความสดชื่น และความสุขก็ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ผืนดินของชิมาบาระกำลังโอบรับผมไว้ในแบบที่เป็นอยู่ อยากแช่น้ำนี้ไปตลอดกาล ผมรู้สึกได้ว่ากำลังโทโทโนอุลึกลงไปถึงไขกระดูก
ชุดสุดท้ายคือชุดที่สี่ ผมกลับไปเพลิดเพลินกับการราดชาโฮจิฉะบนหินร้อนที่อุมิโนะซาวน่าอีกครั้ง แล้วปิดท้ายให้ตื่นตัวด้วยอ่างน้ำเย็นแบบอินฟินิตี้ เท่านี้ซาวน่ายามค่ำคืนก็จบลง
ผมนอนอยู่บนเก้าอี้ที่ระเบียงกลางแจ้ง คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ทริปซาวน่าคิวชูครั้งนี้เพิ่งเป็นที่แรกเท่านั้น แค่ที่แรกก็ขึ้นถึงจุดสูงสุดไปแล้ว จากนี้ไปทริปนี้จะเป็นยังไงต่อนะ นี่แหละที่เขาเรียกว่าปัญหาที่น่าดีใจ
ตื่นขึ้นมาก็หกโมงเช้าแล้ว อยู่บนเตียงในห้องพัก ดูเหมือนจะเผลอหลับเข้าสู่โลกแห่งความฝันไปตอนไหนไม่รู้ การนอนหลับของคนที่โทโทโนอุ (ภาวะผ่อนคลายอย่างลึกซึ้งหลังสลับซาวน่า อ่างน้ำเย็น และการพักรับลมกลางแจ้ง) อย่างสมบูรณ์คงเป็นแบบนี้นี่เอง แต่ไม่มีเวลามาสะลึมสะลือ เช้าที่ชิมาบาระมีภารกิจที่พลาดไม่ได้เด็ดขาด นั่นคือต้องแช่ออนเซ็นยามเช้าพร้อมมองพระอาทิตย์ที่ขึ้นจากทะเลอาริอาเกะ
พอเปิดประตูห้องอาบน้ำรวมขนาดใหญ่ ดวงอาทิตย์ดวงโตก็กำลังโผล่ขึ้นมาจากอีกฟากของทะเลอาริอาเกะ ทะเลที่เมื่อคืนจมอยู่ในความมืดตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีทอง ผมยืนเปลือยกายนิ่งอยู่พักใหญ่เพราะความงามนั้น ลงแช่ออนเซ็นกลางแจ้งแล้วมองพระอาทิตย์ยามเช้าไปเรื่อย ๆ ผมได้ชมทิวทัศน์พิเศษนี้ขณะแช่ออนเซ็นอยู่ ความสุขนี้แรงเกินไปด้วยซ้ำสำหรับร่างกายที่เพิ่งตื่นนอน เรียกได้เต็มปากว่านี่คือการแช่ออนเซ็นยามเช้าที่ดีที่สุดในชีวิต
จากนั้นผมก็ราดชาโฮจิฉะบนหินร้อนเองที่อุมิโนะซาวน่าไปพลางมองทะเลอาริอาเกะยามเช้า แล้วต่อด้วยการแช่อ่างน้ำเย็นแบบอินฟินิตี้ที่ทำให้รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับทะเล ก่อนจะพักรับลมกลางแจ้งพร้อมมองทะเลอาริอาเกะได้สุดสายตา ตรงหน้าคือทะเลที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง ต่างจากตอนกลางคืนโดยสิ้นเชิง ผมวนลูปสีทองนี้ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ ก่อนจะปิดฉากการพักที่ โรงแรมนัมปุโระ
ธรรมชาติที่สวยงาม กับออนเซ็นและซาวน่า ผมคิดว่าสถานที่ที่มีครบทั้งสองอย่างนี้คือส่วนผสมที่ดีที่สุดสำหรับการทำให้มนุษย์มีความสุข ต่อให้สิ่งอำนวยความสะดวกจะหรูหราแค่ไหน ถ้าวิวนอกหน้าต่างเป็นแค่ผนังตึก ใจก็คงไม่สั่นไหวได้ถึงขนาดนี้
เอาล่ะ แม้จะรู้สึกเหมือนขึ้นถึงจุดสูงสุดไปแล้วตั้งแต่ที่แรกของทริป แต่การเดินทางเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น จากนี้ผมจะย้ายไปเมืองทาระ จังหวัดซากะ เพื่อเข้าซาวน่าพร้อมชมวิวสุดตระการตาของทะเลอาริอาเกะอีกครั้ง ผมเคยไปมาแล้ว รอบนี้เป็นครั้งที่สอง จุดหมายต่อไปคือ คานิโกเต็น อาริอาเกะไกโนะยุ
