ทำไมการตื่นนอนในเช้าวันเดินทางถึงได้สดชื่นและกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษอย่างนี้
ในชีวิตประจำวันที่แสนเงียบสงบของฉัน แทบจะไม่มีแรงบันดาลใจให้ทำอะไรแต่เช้าเลยสักนิด แต่พอเป็นการเดินทางสายเซาน่าแล้ว เรื่องราวกลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง ความรู้สึกอิ่มเอมจากการได้ทำสิ่งที่รัก บวกกับการที่ออนเซ็นและเซาน่าคุณภาพสูงได้ล้างความเมื่อยล้าในระดับลึกออกไปจนหมด ทำให้นอนหลับได้อย่างหรูหราที่สุด แม้จะตื่นในเวลาเดิมเหมือนทุกวัน แต่พลังงานที่รู้สึกได้ในขณะที่ลืมตาใต้ผ้าห่มนั้น ช่างแตกต่างจากวันธรรมดาราวฟ้ากับดิน
ฉันดีดตัวลุกจากเตียงทันที จัดการเรื่องส่วนตัวให้เรียบร้อย แล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ เป้าหมายคือ ทาเคโทริออนเซ็น อาคาริโนะยุ ในเมือง ยาวาตะ จังหวัดเกียวโต ขับรถมุ่งหน้าไปให้ทันเปิดร้านเวลา 6 โมงเช้า วิ่งไปบนถนนที่รถยังน้อยในยามเช้าตรู่ เปิดกระจกรับลมเย็นโกรกใบหน้า วันไหนที่ออกตะลุยสถานที่เปิดแต่เช้า ฉันจะวางแผนวันเป็นสามช่วงเสมอ คือเซาน่าเช้า เซาน่ากลางวัน และเซาน่าเย็น นั่นคือสไตล์ประจำตัวของฉัน ก่อนอื่นเลย ที่ ทาเคโทริออนเซ็น อาคาริโนะยุ แห่งนี้ ฉันจะปลุกร่างกายที่ยังง่วงหงาวหาวนอนขึ้นมาอย่างดุดัน... หรือจะพูดให้ดูดีกว่านี้ก็คือ ค่อยๆ ปลุกมันอย่างอ่อนโยน
เวลา 6 โมงเช้าพอดิบพอดี ถึงสถานที่ ในลานจอดรถมีรถจอดอยู่พอสมควรแล้ว และมีเงาของเหล่านักรบเซาน่าค่อยๆ เดินมุ่งสู่ทางเข้าให้เห็นประปราย ฉันพึมพำในใจว่า พวกเธอก็รู้ถึงความวิเศษของเซาน่าเช้าด้วยเหมือนกันนะ แล้วก็เดินตามพวกเขาลอดผ่านผ้าม่านทางเข้าเข้าไป
เช็กอินเสร็จแล้วก็ก้าวเข้าสู่ห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ บรรยากาศภายในสะอาดมาก กลิ่นไม้หอมสะอาดๆ ลอยอยู่ในอากาศ ถอดเสื้อผ้าในห้องล็อกเกอร์อย่างรวดเร็ว แล้วก็บุกเข้าห้องอาบน้ำ ภายในมีอ่างหลากหลายประเภทเรียงรายกันอย่างกว้างขวาง เซาน่า น้ำเย็น และออนเซ็นธรรมชาติ ครบครันทุกอย่างที่ต้องการอย่างสมบูรณ์แบบ
เริ่มต้นด้วยการล้างตัวให้สะอาด จากนั้นก็แช่ตัวลงในอ่างน้ำคาร์บอนไดออกไซด์เข้มข้น ค่อยๆ ปลุกร่างกายให้ตื่น ฟองอากาศซ่าๆ เกาะติดผิวหนัง รู้สึกได้ว่าเลือดไหลเวียนดีขึ้นทีละน้อย จากนั้นย้ายไปยังออนเซ็นธรรมชาติ แช่ตัวอย่างหรูหราท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้าที่ส่องลอดใบไม้มาทั่วร่างกาย
เมื่อรู้สึกว่าแกนกลางของร่างกายอุ่นขึ้นแล้ว ก็ถึงเวลาเปิดประตูเซาน่า
เซาน่าแบบแห้ง (ซาวน่าแห้ง) แสงไฟหรี่ลงพอเหมาะ ตรงหน้ามีเตาขนาดใหญ่ตั้งอยู่อย่างสง่างาม ระบบ การราดน้ำบนหินร้อน อัตโนมัติจะทำงานทุก 30 นาที ตอนเดินเข้าไปครั้งแรก รู้สึกว่าความชื้นอาจจะน้อยไปหน่อย ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาสักครู่กว่าจะเหงื่อออก แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันเพลินดูรายการข่าวเช้าทางทีวีอย่างเลื่อนลอย ค่อยๆ ดูดซับความร้อนเข้าสู่ร่างกายอย่างช้าๆ
เหตุผลที่ฉันหลงรักเซาน่าเช้า คือมันทำให้รู้สึกถึง ชีวิต อย่างตรงไปตรงมา ช่วงเช้า ร่างกายต้องใช้เวลานานกว่าจะเหงื่อออกเมื่อเทียบกับเซาน่าตอนกลางคืน แม้สมองจะคิดว่าตื่นแล้วและพร้อมทำกิจกรรม แต่เซลล์ในส่วนลึกของร่างกายยังคงอยู่ในห้วงของความหลับลึก การอดทนต่อความร้อนของเซาน่า แล้วค่อยๆ รู้สึกถึงเหงื่อที่ซึมออกมาทีละน้อย คือพิธีกรรมของการปลุกเซลล์ที่หลับใหลให้ตื่นขึ้นทีละดวง นั่งอยู่สักพัก ในที่สุดเมื่อร่างกายพร้อม เหงื่อก็ไหลทะลักออกมาทั้งตัวราวกับน้ำตก นั่นคือหลักฐานว่าเซลล์ตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์แล้ว เมื่อรู้สึกถึงขีดจำกัด ก็กระโจนออกจากห้องเซาน่า
รีบล้างเหงื่อออกด้วยฝักบัว แล้วมุ่งหน้าสู่น้ำเย็นที่รอคอยมานาน
อ่างน้ำเย็นที่นี่มีชื่อว่า อิวาชิมิซุ มาจากน้ำพุธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งเป็นบริเวณใกล้เคียงกับศาลเจ้า อิวาชิมิซุฮาจิมังงู ก่อนลงก็ตื่นเต้นสุดๆ แล้ว เทอร์โมมิเตอร์บอกว่า 16 องศาเซลเซียส ค่อยๆ ลดตัวลงไป... วิเศษมาก ไม่เย็นเกินไป แต่ก็ไม่อุ่นเกินไป อุณหภูมิในอุดมคติที่อยากแช่ไปนานๆ พร้อมกับสัมผัสที่นุ่มนวลและกลมกล่อมของน้ำพุธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้น อ่างยังลึกและกว้างอย่างเพียงพอ ขนาดของอ่างน้ำเย็นเป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งต่อคุณภาพของประสบการณ์เซาน่า ความแตกต่างระหว่างการหดตัวอยู่ในอ่างแคบๆ ขณะคอยระวังคนอื่น กับการเหยียดแขนขาในอ่างกว้างๆ ส่งผลต่อความลึกของ โทโทโนอุ ที่ตามมาอย่างมีนัยสำคัญ ที่นี่ทั้งอุณหภูมิ ความกว้าง และคุณภาพน้ำ ล้วนสมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ ฉันดูดซับคุณประโยชน์ของน้ำพุธรรมชาติด้วยทุกเซลล์ในร่างกาย และแช่จนร่างกายสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ต้องการ
ออกจากอ่างน้ำเย็น แล้วนั่งลึกลงในเก้าอี้บริเวณสระกลางแจ้ง
ฉันนอนหมกมุ่นอยู่กับความบ้าคลั่งในตัวเองที่ยอมตื่นมาแต่เช้าตรู่เพื่อขับรถมาที่นี่ให้ทันเปิด 6 โมงเช้า แล้วก็จมดิ่งลงสู่ห้วง โทโทโนอุ อันหรูหราอย่างล้ำลึก
เซาน่าเช้าของวันนี้ จบที่ 2 รอบ เป้าหมายของเช้านี้คือการ ปลุกร่างกาย เท่านั้น หากใช้แรงจนหมดตั้งแต่ตอนนี้ ก็จะส่งผลต่อการเดินทางสายเซาน่าที่หนักหน่วงที่กำลังรอข้างหน้าอยู่
ออกจากสถานที่แล้วก็กลับไปยังโรงแรมที่พัก
ทานอาหารเช้าให้อิ่มหนำ แล้วก็นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนเตียงจนเกือบหมดเวลาเช็กเอาต์
ระหว่างนั้น ก็วางแผนเส้นทางและจัดทำแผนการเดินทางหลายแบบสำหรับสถานที่ที่จะแวะต่อไป การเดินทางสายเซาน่านั้นเต็มไปด้วยเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน บางครั้งสถานที่ที่ไปจริงก็น่าผิดหวังเกินคาด และต้องรีบถอยออกมาแต่เนิ่นๆ แต่บางครั้งสถานที่ที่แวะเพียงช่วงสั้นๆ กลับยอดเยี่ยมเกินคาด จนต้องเปลี่ยนแผนทั้งหมดและยืดเวลาอยู่นานขึ้น บางวันที่ตั้งใจจะเที่ยวถึงค่ำ แต่ดันพอใจอย่างสุดๆ ตั้งแต่สถานที่กลางวัน จนต้องบอกตัวเองว่า วันนี้พอแล้ว แล้วก็มุ่งหน้ากลับบ้านทันที นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมการวาง การจำลองสถานการณ์ สำหรับทุกสถานการณ์ที่เป็นไปได้ล่วงหน้า จึงขาดไม่ได้ในการรับประกันความสนุกของการเดินทาง
วันนี้จะมีการพบเจอ และความหรูหราแบบไหนรอฉันอยู่บ้าง
ด้วยความตื่นเต้นที่ไม่มีวันหมดสิ้นเต็มอกเต็มใจ ฉันก็เหยียบคันเร่งมุ่งหน้าสู่สถานที่ถัดไปที่กำลังรอคอยอยู่
จุดหมายต่อไปคือ ไซโตะออนเซ็นธรรมชาติ สุมิเระโนะยุ ในเมือง อิบารากิ จังหวัดโอซาก้า
