「โคมินกะเซ็นโต - Takano-guchi no Yu」ประสบการณ์

ซาวน่าและบ่อน้ำเย็นดีเกินไป จนต้องมาสองวันติดกัน การเดินทางซาวน่าของข้าพเจ้ายึดหลักการพบเจอที่ไม่มีสองครั้ง ปกติแล้วจะเข้าเพลิดเพลินจนอิ่มใจในการเยี่ยมครั้งเดียว แล้วจึงมุ่งหน้าสู่สถานที่ถัดไป แต่สำหรับ ทากาโนะงุจิโนะยุ บ่อน้ำร้อนโบราณนั้น มีแรงกระตุ้นอย่างแรงกล้าที่อยากจะลิ้มรสอีกครั้ง และก่อนจะรู้ตัว ก็ยืนอยู่หน้าทางเข้าแล้ว วันนั้นตื่นนอนตี 5 เป็นการตื่นนอนที่ดีที่สุด เพราะคืนก่อน ได้ฟื้นฟูร่างกายอย่างเต็มที่ที่ ทากาโนะงุจิโนะยุ แล้วหลับไปอย่างสนิท นอนหลับได้ประมาณ 7 ชั่วโมงอันเป็นอุดมคติ ลุกขึ้นมาแล้วรู้สึกว่าจะกด เบนช์เพรส หรือ สควอต ได้เลยทันที ออกเดินเล่นยามเช้าตามกิจวัตรประจำวัน จากนั้นอาบน้ำที่บ่อน้ำร้อนของโรงแรม แล้วชาร์จพลังด้วยบุฟเฟ่ต์อาหารเช้า ตอนนั้นเป็นเวลา 7 โมงเช้าพอดี เตรียมตัวเสร็จแล้ว เช็กเอาต์ จากโรงแรม มุ่งหน้าสู่ โคยะซัง ใช้เวลาขับรถจากโรงแรมประมาณ 1 ชั่วโมง ระหว่างทางแวะ 7-Eleven ซื้อกาแฟ สูดกลิ่นหอมเต็มปอดเพื่อเพิ่มพลังงาน เปิดเพลงเสียงดังในรถแล้วร้องเพลงจนเสียงแหบ ทั้งที่ยังแค่ 7 โมงครึ่งของเช้า ขับผ่านเส้นทางภูเขาที่คดเคี้ยวโดยไม่มีปัญหา ถึง โคยะซัง เมื่อ 8 โมงครึ่ง เริ่มด้วยการไหว้ที่ คงโงบุจิ แล้วมุ่งหน้าสู่ โอคุโนะอิน ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของ โคโบไดชิ (คูไค) และเป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญที่สุดของพุทธศาสนาในญี่ปุ่น ตลอดเส้นทางเดิน 2 กิโลเมตร มีต้นสนอายุหลายร้อยปีเรียงรายสองข้างทาง พร้อมด้วยหินฝังศพและเจดีย์อุทิศกว่า 200,000 ชิ้น เป็นสถานที่บำเพ็ญของผู้คนตั้งแต่นักรบซามูไร เจ้าเมือง ไปจนถึงสามัญชน ไอออนลบจากต้นสนและพลังวิญญาณนับไม่ถ้วนผสมกันจนเกิดบรรยากาศลึกลับอย่างน่าอัศจรรย์ มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากทำให้รู้สึกปลอดภัย แต่ถ้าให้เดินคนเดียวที่นี่ตอนกลางคืน คงสั่นงันงกจนฉี่ราดกลางทางแน่ๆ หลังจากเดินชมอย่างลึกซึ้งไป-กลับ 4 กิโลเมตรจนจิตใจได้รับการชำระแล้ว ก็เดินทางไปยังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า Sannaidō Sannaidō เป็นสถานที่สำหรับปฏิบัติธรรมและสวดมนต์เพื่อสงบจิตใจและเข้าใกล้คำสอนของพระพุทธเจ้า เป็นสถานที่ที่ได้รับความเชื่อถือศรัทธาเป็นพิเศษในบรรดาสถานที่ต่างๆ ใน โคยะซัง สายมงคลที่ได้รับจากที่นี่ไม่ใช่แค่เครื่องประดับธรรมดา ทุกครั้งที่ผูกมีการอธิษฐานบรรจุไว้ กลายเป็นเหมือนเครื่องรางคุ้มครองชีวิตประจำวัน ข้าพเจ้าหยิบสายมงคลเส้นหนึ่งขึ้นมา (ซื้อ) แล้วอธิษฐานอย่างสงบว่า ขอให้ทุกคนรอบข้างมีสุขภาพดีและมีความสุขทุกวัน และในฐานะความปรารถนาส่วนตัว ขอให้ได้ใช้ชีวิตไปพร้อมกับการเดินทางซาวน่า หลังจากชำระจิตใจที่ โคยะซัง ได้แล้ว ก็ขับรถมุ่งหน้าสู่ ทากาโนะงุจิโนะยุ เพื่อคลายความเมื่อยล้าจากการเดิน ถึงปลายทางในราว 30 นาที ถึงเวลาซาวน่ายามเช้าแล้ว เนื่องจากมาแล้วเมื่อวาน จึงไม่จำเป็นต้องตรวจสอบเส้นทางอีก เช็กอิน อย่างเป็นธรรมชาติเหมือนขาประจำ ถอดเสื้อผ้าออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าสู่ห้องอาบน้ำ มีลูกค้าแค่ 2 คน เกือบจะเป็นเหมือนเช่าเหมาทั้งหมดเลย ชำระร่างกายที่เหงื่อออกจากการเดินเล่น แล้วแช่ในบ่อน้ำคาร์บอนิก รู้สึกได้ว่ากล้ามเนื้อค่อยๆ คลายตัว อุ่นร่างกายในอ่างสักครู่แล้วก็ถึงเวลาที่รอคอย นั่นคือซาวน่า กลิ่นหอมดีเหมือนเมื่อวานฟุ้งกระจายทั่วห้อง นั่งสมาธิเหงื่อออกอยู่สักพัก ลูกค้าอีกคนก็เดินเข้ามา ดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ดูเหมือนเป็นนักเดินทางเช่นกัน เขาเพิ่งเข้ามาก็ถามข้าพเจ้าว่า การราดน้ำบนหินร้อน อัตโนมัติหมดรอบไปแล้วหรือยัง ข้าพเจ้าตอบว่า ยังครับ อีกประมาณ 1 นาทีก็จะมาแล้ว รู้เพราะมาเมื่อวาน เขาบอกว่า ดีเลย! อืม มาครั้งแรกเลยนะ ข้าพเจ้าตอบว่า อ๋อ ผมมาครั้งที่ 2 แล้วครับ มาเมื่อคืน ประทับใจมากเลย... เขาก็พูดว่า ไม่ใช่ขาประจำนะ หัวเราะ คิดว่าเป็นขาประจำซะอีก ข้าพเจ้าตอบว่า ดูเหมือนได้ขนาดนั้นเลยเหรอ หัวเราะ ผมเป็นนักเดินทางครับ เขาถามว่ามาจากไหน ข้าพเจ้าตอบว่า ปกติอยู่จังหวัด โทกุชิมะ ครับ แต่เมื่อคืนพักที่ วากายามะ แล้วถามว่าเขามาจากไหน เขาบอกว่ามาจาก นาโกย่า ข้าพเจ้าพูดว่า นาโกย่า เหรอ! ดีเลย อาทิตย์ที่แล้ว ไปที่ เวลบี ซาคาเอะ มาเลยนะ เขาดูแปลกใจแล้วบอกว่า จริงๆ ผมก็อยู่ที่นั่นเหมือนกัน บางทีเราอาจจะอยู่ในพื้นที่เดียวกันก็ได้นะ บรรยากาศก็อบอุ่นขึ้นมาทันที ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตัวเองเกือบถึงขีดจำกัดแล้ว จึงบอกว่า งั้นขอให้เราทั้งคู่มีการเดินทางซาวน่าที่ยอดเยี่ยมนะ แล้วก็มุ่งหน้าสู่บ่อน้ำเย็น บ่อน้ำเย็นยามเช้าก็มีคุณภาพน้ำและอุณหภูมิที่ยอดเยี่ยมเช่นกัน ความสดชื่นอย่างล้นเหลือโอบล้อมร่างกาย ระหว่าง การพักรับลมกลางแจ้ง ได้กลิ่นธูปหอมจนเกือบหลับไปกลางอากาศ ทำแบบนี้ 3 ชุด ความเหนื่อยล้าจากการเยี่ยม โคยะซัง ตอนเช้าดูเหมือนจะหายไปไหนสักที่แล้ว ขากลับบอกขอบคุณพนักงานคนใหม่ที่ไม่ใช่คนเมื่อวาน แล้วอำลา ทากาโนะงุจิโนะยุ ข้าพเจ้ารู้สึกว่าคงจะได้กลับมาที่นี่อีก ร่างกายคงจะต้องการซาวน่าและบ่อน้ำเย็นของที่นี่ เดินไปที่ลานจอดรถก็คิดเรื่องนั้นอยู่ เอาล่ะ หลังซาวน่าก็ถึงเวลาอาหารซาวน่าแล้ว

ห่างจาก ทากาโนะงุจิโนะยุ ไม่กี่นาทีเดิน มีร้านราเมนอยู่ร้านหนึ่ง ดูเหมือนจะขึ้นชื่อเรื่อง ราเมนโทริไพตัน ไม่รู้ว่าอร่อยหรือเปล่า ไม่รู้รีวิว แต่หิวแล้ว ลองเข้าไปดูก็ได้ ข้าพเจ้าไม่ค้นหาร้านอาหารในระหว่างเดินทาง ไปตามที่เจอ แล้วเข้าร้านที่สะดุดตาระหว่างเดินเล่น ชอบสไตล์การเดินทางที่ฟังเสียงสัญชาตญาณตัวเองมากกว่าคำวิจารณ์ของคนอื่น เข้าร้านแล้วนั่งที่เคาน์เตอร์ สั่ง ราเมนโทริไพตัน ปกติไม่ค่อยชอบกินราเมนเท่าไหร่ แต่หลังซาวน่าเรื่องนี้ต้องพูดอีกแบบ ไม่มีอะไรซึมเข้าสู่ร่างกายที่ฟื้นฟูแล้วได้ดีเท่าซุปราเมน ช้อนแรกที่จิบเข้าไป กระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านร่างกายที่ได้รับการฟื้นฟูด้วยซาวน่าและน้ำบาดาล อร่อยมาก จากนั้นก็กินราเมนจนหมดจาน ซดซุปจนหมดชาม จ่ายเงินแล้วขอบคุณว่า อิ่มอร่อยมากเลย! แล้วก็ออกจากร้าน ตอนนี้ไม่มีแผนอะไรเลย โชคดีที่ยังพักได้อีก 1 คืน ถามตัวเองตามสัญชาตญาณ เดินทางต่อไป หรือกลับบ้าน? คำตอบออกมาเป็นวินาที ตัดสินใจเดินทางต่อ เหตุผลคือในตัวเมือง วากายามะ มีซาวน่าที่น่าสนใจ สถานที่นั้นก็เป็นบ่อน้ำร้อนเก่าแก่เช่นกัน และมีบ่อน้ำเย็นแบบน้ำบาดาลไหลผ่านตลอด จากข้อมูลที่ค้นหาในอินเทอร์เน็ต ดูเหมือนจะเป็นบ่อน้ำเย็นระดับพรีเมียม นี่ต้องไปแน่ๆ เข้าร้านกาแฟใกล้ๆ สั่ง สโคน อร่อยและกาแฟ แล้วจองโรงแรมในตัวเมือง วากายามะ คืนนั้น ข้าพเจ้าจะได้พบกับประสบการณ์ขมขื่นครั้งแรกในการเดินทางซาวน่าโดยไม่รู้ตัว แต่ตอนนั้นไม่รู้เรื่องนั้นเลย นั่งอยู่ในรถ เปิดเพลงเสียงดัง ร้องเพลงจนเสียงแหบ มุ่งหน้าสู่ตัวเมือง วากายามะ ยังมีต่อ