「ริงโงะโนะยุยะ โอบุ」ประสบการณ์

นานมากแล้วที่ไม่ได้แวะหลายที่ในทริปเดียว เรียกแท็กซี่จาก ยุโนะฮานะเซ็นโต ซุยโช มัตสึโมโตะคัง แล้วมุ่งหน้าสู่ ริงโงะโนะยุยะ โอบุ ตั้งใจไว้ว่าจะเข้าซาวน่าเช้านี้ 5 รอบ ที่ ซุยโช ทำไปแล้ว 2 รอบ เหลืออีก 3 รอบที่ โอบุ~ การนั่งแท็กซี่ระหว่างสองที่นี่เป็นช่วงพักที่พอดีมาก ประมาณ 20 นาทีในรถ ค่อยๆ ปล่อยความตื่นเต้นจาก ซุยโช และทำให้ร่างกายและจิตใจสงบลง ริงโงะโนะยุยะ โอบุ คือจุดหมายปลายทางสุดท้ายของการเดินทางครั้งนี้ ตั้งแต่ตอนวางแผนทริป ฉันตั้งใจจะเก็บที่นี่ไว้เป็นที่สุดท้าย เพราะประเมินว่าน่าจะเป็นสถานที่ระดับสูงสุดในจังหวัดนากาโนะ บ่อน้ำเย็นที่ใช้ “นาโนวอเตอร์” ซึ่งนำน้ำใต้ดินจากเทือกเขาแอลป์เหนือมาผ่านกระบวนการนาโนเทคโนโลยีให้ละเอียดยิ่งขึ้น และยังดื่มได้ด้วย ตั้งแต่รู้ข้อมูลนี้ฉันก็รอคอยมาตลอด อยากปิดท้ายการเดินทางด้วยสถานที่ที่ดีที่สุด นั่นคือสไตล์ของฉัน หากปิดทริปด้วยสถานที่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด มันก็จะถูกจารึกไว้ในความทรงจำในฐานะความทรงจำที่ดีที่สุด มาถึงสถานที่แล้ว ภายนอกที่เคยเห็นในเว็บไซต์หลายครั้งปรากฏอยู่ตรงหน้าจริงๆ ช่วงเวลาที่สิ่งที่เคยเห็นผ่านหน้าจอกลายเป็นความจริง ทำให้หัวใจพองโตทุกครั้ง แม้จะยังเป็นช่วงเช้า แต่มีคนมาพอสมควร เป็นหลักฐานว่าคนในพื้นที่รักสถานที่นี้มาก ซื้อผ้าเช็ดตัวที่เคาน์เตอร์รับฝากแล้วมุ่งหน้าไปห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ ดูเหมือนจะมีของที่ระลึกออริจินัลหลายชนิด เดี๋ยวขากลับค่อยแวะซื้อ พอเข้าไปในห้องอาบน้ำ สายตาก็ถูกดึงดูดด้วยบ่อแช่ 15 ประเภทที่หลากหลาย ทั้งบ่อคาร์บอนไดออกไซด์ เจ็ตบาธ บ่อออกซิเจนความเข้มข้นสูง ครบครันมาก แต่เป้าหมายของฉันชัดเจน ซาวน่าและบ่อน้ำเย็น เนื่องจากวอร์มอัพที่ ซุยโช เสร็จแล้ว ฉันเข้าซาวน่าเลยทันที รอบที่ 1 เริ่มที่ Arigatou SAUNA เป็นพื้นที่กะทัดรัดสำหรับประมาณ 8 คน แต่เตาซาวน่าดูใหญ่เกินไปอย่างเห็นได้ชัดสำหรับพื้นที่แคบขนาดนี้ ทำให้ร้อนมาก ความชื้นก็สูงด้วย เป็นพื้นที่สีเข้มที่ให้บรรยากาศสงบ สามารถทำ การราดน้ำบนหินร้อน ด้วยตัวเองได้ตามสะดวก แต่ทางสถานที่จะบริหารจัดการเวลา การราดน้ำบนหินร้อน เมื่อถึงเวลา ไฟจะติดและน้ำจะถูกใส่ลงในภาชนะ ใครที่พร้อมก็เทน้ำทำ การราดน้ำบนหินร้อน ได้เลย ฉันไม่ทันระวังและนั่งที่ชั้นบน พอใครสักคนทำ การราดน้ำบนหินร้อน ไอน้ำก็พุ่งเข้ามาทันที เหงื่อพุ่งออกมาเหมือนน้ำตก โหดมาก ทนอยู่สักพักแต่ถึงขีดจำกัดแล้ว มุ่งหน้าไปบ่อน้ำเย็นถ่านบินโจ สบายเกินจนหาคำพูดไม่ได้ เย็น 13-14 องศาเซลเซียส แต่นุ่มนวลในระดับที่นอนแช่ได้ตลอดกาล รู้สึกถึงความหวานด้วยซ้ำ นี่คือน้ำใต้ดินจากเทือกเขาแอลป์เหนือที่ผ่านกระบวนการนาโนแล้วหรือ น้ำที่ไหลผ่านกำแพงถ่านบินโจและน้ำที่หลั่งลงมาจากด้านบนเหมือนน้ำตกโอบล้อมร่างกายพร้อมกัน ทั้งตัวถูกทำให้เย็นลง แต่มันต่างจากบ่อน้ำเย็นน้ำประปาโดยสิ้นเชิง ไม่แสบผิว แต่ถูกโอบอุ้มไว้ คำว่านุ่มนวลยังไม่เพียงพอ รู้สึกเหมือนคุณค่าจากเทือกเขาแอลป์เหนือซึมเข้าสู่เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกาย ออกจากบ่อน้ำเย็นแล้วย้ายไปพื้นที่รับอากาศบริสุทธิ์ มีเก้าอี้เรียงอยู่ ราวกับบอกว่า “นั่ง โทโทโนอุ เถอะ” พอนั่งลงก็รู้สึกทันทีว่าผิวลื่นเนียน คงเป็นฤทธิ์ของนาโนวอเตอร์ ลมพัดผ่านผิวนั้น ให้ความรู้สึกเหมือนถูกลูบเบาๆ อ่อนโยน จิตใจเกือบล่องลอยไป ใจว้าวุ่นอยู่นานพอควร รอบที่ 2 ไปที่ โอโตโคมาเอะซาวน่า ชื่อซาวน่าก็ยอดเยี่ยมมาก พอเข้าไป กลิ่นหอมของอโรมาก็ฟุ้งเข้าจมูกทันที ดูเหมือนมี พิธีโบกลมร้อน เสร็จไปก่อนหน้านี้ไม่นาน กลิ่นหลงเหลืออยู่เต็มห้อง ผนังที่วางซ้อนกันด้วยไม้ เรดซีดาร์ หนักแน่นดูเหมือนงานศิลปะ ที่นั่งกว้างขวาง นั่งได้อย่างสบาย อุณหภูมิห้องประมาณ 90 องศาเซลเซียส ความชื้นพอดี เป็นซาวน่าที่ร้อนแต่รู้สึกดี การราดน้ำบนหินร้อน แบบ บริการตนเอง ที่ Arigatou SAUNA ก็ดี แต่การนั่งสบายๆ ในซาวน่าที่กว้างและเปิดโล่งก็มีเสน่ห์ในแบบของมัน ระหว่างนั้นฉันนึกทบทวนการเดินทางครั้งนี้และรู้สึกมีความสุขอย่างยิ่ง เริ่มต้นจาก ซาวน่าชิกิจิ ในชิซูโอกะ ผ่านยามานาชิ มาถึงนากาโนะ ทุกสถานที่ได้แช่บ่อน้ำเย็นธรรมชาติและได้รับประสบการณ์ที่ดีที่สุดในทุกที่ ระหว่างคิดเรื่องนี้ ฉันก็ค่อยๆ อบอุ่นร่างกายไปด้วย กลับไปบ่อน้ำเย็นถ่านบินโจอีกครั้ง หลังจากนั้นจนถึงก่อนเริ่มรอบที่ 3 ฉันจำอะไรไม่ได้เลย มันสบายมากขนาดนั้น หลังจากฟื้นคืนสติระหว่างนั่งรับอากาศ ฉันก็เดินไปที่บ่อน้ำเย็นสำหรับคนเดียว “ฮิโตริมิซุ” ที่อยู่บริเวณกลางแจ้ง โถทำจากเครื่องปั้นดินเผา ชิงารากิ ที่มีนาโนวอเตอร์จากเทือกเขาแอลป์เหนือไหลเข้าตลอดเวลา ฉันช้อนน้ำจากปากท่อด้วยมือแล้วดื่มรวดเดียว อาห์ อร่อย สบาย สุดยอด รอบที่ 3 ที่ โอโตโคมาเอะซาวน่า รอบที่ 4 ที่ Arigatou SAUNA เดิมตั้งใจแค่ 3 รอบแต่เพิ่มมาอีก 1 รอบ ยิ่งเพิ่มจำนวนรอบ ก็ยิ่งรู้สึกถึงการใกล้สิ้นสุดการเดินทาง ที่สถานที่สุดท้าย ความรู้สึกดีปนกับความเศร้าที่ไม่อยากให้การเดินทางสิ้นสุดก็ซาบซึ้งขึ้นมา อยากให้การเดินทางดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ทุกสิ่งต้องมีวันสิ้นสุด ไม่มีอะไรที่คงอยู่ตลอดไปในโลกนี้ ดังนั้น ฉันคิดว่าสิ่งสำคัญคือจะรับมือกับจุดสิ้นสุดนั้นอย่างไร ตอนนี้ที่ปิดท้ายการเดินทางด้วยสถานที่สุดยอด ความทรงจำนี้ได้ถูกจารึกไว้ในใจฉันในฐานะความทรงจำที่ดีที่สุดแล้ว ฉันอยากกลับมาที่ ริงโงะโนะยุยะ โอบุ อีกอย่างแน่นอน

หลังจากเสร็จสิ้น 4 รอบ ฉันสั่ง ซันโซกุยากิ ชื่อดังของนากาโนะพร้อมสลัดที่ร้านอาหารในสถานที่ อร่อยมาก ร้านอาหารนี้ดูจะได้รับความนิยมมากเช่นกัน มีลูกค้าพลุกพล่าน รสเครื่องเทศของ ซันโซกุยากิ ซึมเข้าสู่ร่างกายที่เพิ่งออกจากบ่อ พอกินเสร็จก็เรียกแท็กซี่ ระหว่างรอรถมา ฉันซื้อของที่ระลึกออริจินัลที่ร้านขายของ ระหว่างนั่งแท็กซี่มุ่งหน้าสู่สถานีมัตสึโมโตะ มีการพบปะที่น่าประทับใจเกิดขึ้น คนขับแท็กซี่พูดเป็นคำแรกว่า “ไป ริงโงะโนะยุยะ โอบุ แล้ว โทโทโนอุ ได้ไหมครับ?” ฉันประหลาดใจมาก ไม่คาดว่าคนขับแท็กซี่จะถามแบบนี้ ฉันตอบว่า “สบายสุดๆ เลยครับ” คนขับก็พยักหน้าด้วยความยินดี “ที่เรียกแท็กซี่ไปสุปเปอร์เซ็นโตะ แสดงว่าเดินทางมาเพื่อซาวน่าโดยเฉพาะเลยใช่ไหมครับ?” ใช่เลย ฉันบอกว่าครั้งนี้เดินทางผ่านชิซูโอกะ ยามานาชิ นากาโนะ และกำลังจะกลับบ้าน “อย่างนั้นเหรอครับ แล้วไปสถานที่ไหนบ้างครับ?” ฉันเล่าว่าเริ่มต้นจาก ซาวน่าชิกิจิ ผ่านยามานาชิ และเมื่อวานนี้ค้างคืนที่ ชินชูเค็งโคแลนด์ คนขับถึงกับหน้าเปลี่ยนไปเลย “จริงเหรอครับ? อาจจะเคยเจอกันก็ได้นะครับ ผมเป็นสมาชิก ชินชูเค็งโคแลนด์ เมื่อวานทั้งเย็นและเช้าวันนี้ก็ไปมาแล้ว ผมไปทุกวันเลยครับ” ไม่น่าเชื่อ มีความเป็นไปได้ว่าเราอยู่ที่สถานที่เดียวกันในช่วงเวลาเดียวกัน ใครจะไปคิดว่าระหว่างเดินทางซาวน่า คนขับแท็กซี่ขากลับจะเป็นสาวกซาวน่าคนหนึ่ง หลังจากนั้นจนถึงสถานีมัตสึโมโตะ เราคุยเรื่องซาวน่ากันอย่างออกรส ได้ข้อมูลมาด้วยว่านากาโนะยังมีสถานที่ยอดเยี่ยมอีกมากมาย ตอนจากกัน คนขับพูดว่า “ไม่คิดเลยว่าจะได้รับลูกค้าที่ชอบซาวน่า โอกาสหน้ากลับมาเที่ยวนากาโนะนะครับ มีซาวน่าดีๆ อีกเยอะเลยครับ!” ฉันก็รู้สึกขอบคุณสำหรับการพบปะครั้งนี้มากเช่นกัน ได้ปิดท้ายการเดินทางด้วยสถานที่สุดยอด และยังได้พบกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์ซาวน่าบนเส้นทางไปสถานี การปิดฉากการเดินทางไม่อาจดีกว่านี้ได้อีกแล้ว เมื่อเดินทาง เราพบกับการพบปะที่ไม่มีวันซ้ำแล้วซ้ำเล่า คงจะไม่ได้พบกับคนขับรายนี้อีกในชีวิต ถ้าได้พบอีกก็คงเรียกได้ว่าโชคชะตา แต่ในความเป็นจริงโอกาสนั้นน้อยมาก รู้สึกเจ็บปวดเล็กๆ กับการพบปะชั่วแล่นนั้น ก่อนจะก้าวขึ้นรถไฟกลับบ้านจากชานชาลาสถานีมัตสึโมโตะ การเดินทางซาวน่าครั้งนี้จบลงแล้ว